اي ايران
قالو بلا
كه بخش دوم كربلا
وسيل گلستان
وزلزله ي بم
كلاغ هاي مذاب منتشر روي جادهي زاهدان
زهد تگرگ در تاج ريزي ي گندم
ويك نفر از مردم داد زد
«در كمرم
پسرم
كنار همسر آدم چنباتمه زد »
واين كه پذيرفته ايم
بلاي طايفه در زمستان بي موقع زيتون زار
با گيس هاي بريده گريه كنيم خواهر خود را به جاي خراج
دو چشم مشكي ي او روي بند رخت بخشكد
وما ادمه ي ديواري باشيم كه مردهاي ده عادت كرده اند
كلون در كه ميافتد گوسفند هاي طبس از طاعون خنده مي ميرند
وگرنه ناي شكفته ندارد آلاله
كه شليك چند تير هوايي اتفاقِ كبوتر را خندان كند
نه آن كه فكر كني بلاي جان مني
نيستي
بلا فقط كلمه روز اول كمرم بود
صبحم جهيد
اهواز فلز تانك ها را پوساند
گفتم قبول دارم
فردا پياده روي قلب تو سيگار ميكشم
برای خواندن مقاله "غزل پست مدرن فرزند شعر سپید نیست" این جا کلیک کنید
|
|
+| نوشته شده توسط
حبیب موسوی در یکشنبه بیستم بهمن 1387
|
